Szkoła Podstawowa Specjalna nr 24 w Płocku

Aktualności

 Kanał nowości
  • Nie znaleźliśmy żadnych nowych postów

Dla rodziców!

Czerwiec 12
16:31 2015

„Dzielimy się informacjami zaczerpniętymi z netu. Dla rodziców borykających się z dylematami ich dorosłych dzieci i nie tylko.”

Publikacja Szymona Ciesielskiego

www.szymonhciesielski.bloog.pl

Piwo – napój alkoholowy o niskiej zawartości alkoholu (zazwyczaj do 7%), uzyskiwany w wyniku fermentacji alkoholowej brzeczki piwnej, otrzymywanej ze zbóż – głównie jęczmienia (czasem także pszenicy), bez destylacji.

Według najprostszej definicji, piwo to przefermentowany alkoholowo wywar ze skiełkowanego, czasem dodatkowo prażonego, jęczmienia (lub pszenicy w przypadku piw pszenicznych), doprawiony na koniec chmielem.

Wielokrotnie zdarzyło mi się podróżować z osobami z niepełnosprawnością intelektualną, niejednokrotnie były to wyjazdy kilkudniowe. W trakcie tych wyjazdów przychodziły do mnie i prosiły, żeby mogły napić się piwa. I w tym momencie pojawia się dylemat. Czy mogę pozwolić pić piwo dorosłej osobie z niepełnosprawnością intelektualną? Wiadomym jest, iż piwo zawiera określoną ilość alkoholu etylowego. Częste, intensywne i długotrwałe spożywanie alkoholu jest przyczyną wielu chorób i prowadzi do uszkodzenia wielu narządów organizmu. Szczególnie wrażliwy na działanie alkoholu jest układ nerwowy. Właśnie w tym układzie najwyraźniej i najwcześniej widoczne są skutki szkodliwego działania alkoholu. Prowadzi do nadciśnienia, arytmii, niewydolności krążenia i uszkodzenia mięśnia sercowego. Poza tym picie alkoholu powoduje nieżyty przełyku, owrzodzenia dwunastnicy i żołądka, zapalenia trzustki i zwiększa ryzyko wystąpienia choroby nowotworowej języka, gardła i wargi. Ponieważ alkohol etylowy jest metabolizowany w wątrobie, jego niekontrolowane, długotrwałe picie może doprowadzić do stłuszczenia, a nawet marskości wątroby. W małych dawkach – rzędu 30-35 ml (duże piwo) wywołuje on stan pobudzenia, przyspieszone bicie serca, rozszerzenie źrenic, zaprzestanie odczuwania zmęczenia i ogólną poprawę nastroju. Stężenie alkoholu we krwi zależy od wielu czynników. Są to na przykład ilość wypitego alkoholu, masa ciała, płci, ogólnego stanu zdrowia i indywidualnych cech osobniczych.

Pojawi się jednak pytanie – czym jest picie piwa dla osoby z niepełnosprawnością intelektualną, jak je postrzegają. Czy jest napojem z reklamy czy czymś więcej czymś, co stanowi o tym, że pełnoletnia osoba z niepełnosprawnością intelektualną czuje się w pełni dorosła i samo stanowiąca o sobie.

Przeciętna dorosła osoba może kupić sobie bez problemu dowolną ilość piwa. Nie wzbudza to zainteresowania czy zgorszenia. Niecodzienny widok stanowi pełnoletnia osoba z zespołem Downa kupująca zgrzewkę piwa czy siedząca w ogródku piwnym w słoneczny, upalny letni dzień i sącząca złoty trunek z pianką. Równie niecodzienny widok stanowi osoba z zespołem Edwarda w grupie dorosłych mężczyzn i pijąca piwo z butelki. Mimo że są dorośli i pełnoletni, picie przez niech piwa budzi wiele kontrowersji.

Kolejną kwestią pozostaje pytanie, jak szybko osoba z niepełnosprawnością intelektualną może uzależnić się od alkoholu oraz na ile alkohol zawarty w piwie uszkodzi jej układ nerwowy. Są to pytania, na które nie ma prostej ani oczywistej odpowiedzi, stanowią też jedno z podstawowych przeciwwskazań do picia piwa. (!!!!)

ROLA OJCA

Nie bez znaczenia w symbolice picia piwa pozostaje rola ojca. Specyficzna relacja ojca i syna, będącego osobą z niepełnosprawnością intelektualną tworzy swoistą i niepowtarzalną więź. Kształtuje ona pojęcie i obraz dorosłości oraz postrzeganie świata. Wśród osób badanych żaden ojciec dorosłej i pełnoletniej osoby z niepełnosprawnością intelektualną nie zabrał jej na wspólny „wypad na piwko”. Wręcz dochodziło do sytuacji odwrotnych, gdzie ojciec zabraniał spożywania piwa, sam się nim delektując na oczach syna  [ 14 % badanych]. Wywołało to dwojaki rodzaj odpowiedzi ze strony osób z niepełnosprawnością intelektualną:

  • 53 % respondentów uważało, że tata może pić piwo , a mi nie wolno gdyż: jestem za młody, jestem niepełnosprawny, piwo szkodzi, rodzice zawsze mają rację.
  • u 47% badanych pojawił się sprzeciw wobec takiej sytuacji.

Czy w tej sytuacji niepełnosprawność intelektualna jest wyznacznikiem granic dorosłości? Można odnieść wrażenie, iż niektórzy ojcowie osób z niepełnosprawnością intelektualną, szczególnie głębiej upośledzonych czy z zespołem chromosomalnym, mniej lub bardziej nieświadomie nie pozwalają im dorosnąć.

 

TROSZKĘ DOROSŁOŚCI CZYLI PIWO BEZALKOHOLOWE.

Wielokrotnie zdarzyło mi się, że dorosła osoba z niepełnosprawnością intelektualną, prosząc mnie o piwo, zaznacza, iż ma to być piwo bezalkoholowe. W 20 % był to wynik konieczności wynikającej z przeprowadzanej farmakoterapii. W 80 % – tylko takie piwo pozwalają mu pić w domu. Tworzy się tym samym namiastkę dorosłości. Piwo bezalkoholowe [ podobnie szampan bezalkoholowy] stanowi tylko pewną namiastkę, erzac, surogat pełnej i dojrzałej samodzielności wynikającej z dorosłości. W kontekście wypowiedzi pojawiał się podtekst – możesz pić tylko takie piwo, gdyż:

  • jesteś za młody, piwo alkoholowe jest tylko dla dorosłych;
  • nie jesteś prawdziwe dorosłym, nie dorosłeś do picia piwa alkoholowego;
  • zaszkodzi ci, wpadniesz w alkoholizm;
  • wyrzucą cię z pracy, placówki;
  • za dużo kosztuje, bezalkoholowe jest tańsze;
  • jak to będzie wyglądać, co ludzie powiedzą.

Większej części [87%] z badanych osób z niepełnosprawnością intelektualną nie chodzi o samo spożywanie piwa, ale o:

  • fakt udowodnienia, że jestem osobom dorosłą i mogę sobie kupić piwo [31 %];
  • fakt jego kupienia, tak by inni widzieli [25 %];
  • kupuję sobie piwo jak rodzice [przeważnie ojciec] [19 %];
  • dysponowania pieniędzmi według własnego uznania [13 %];
  • zrobienie na przekór rodzicom / opiekunom [ 6 %];
  • za namową kolegów [w tym osób pełnosprawnych]  w pracy, placówce [6 %];

PIWO A PRACA ZAWODOWA

W całym szeregu placówek terapeutycznych osoby z niepełnosprawnością intelektualną poddawane są różnym formom terapii. Przygotowuje się je do podjęcia pracy zawodowej ,ale brakuje przygotowania, jak sobie radzić w pracy z propozycjami spożywania alkoholu [problem ten dotyczy nie tylko osób z niepełnosprawnością intelektualną]. Piwo będąc tematem tabu, nagle staje się wyzwaniem rzuconym przez kolegów z pracy. Stanowić to może przyczynek do poważnych problemów. Trudno jest znaleźć pracę osobie z niepełnosprawnością intelektualną, a pracując na otwartym rynku jest ona często, jeśli nawet nie dyskryminowana, to „nieco inaczej traktowana” niż inni pełnosprawni pracownicy. Ze względu na charakter wykonywanej pracy, osoby z niepełnosprawnością intelektualną w zakładzie często mają do czynienia ze współpracownikami o niskim stopniu wykształcenia i niewielkiej kulturze osobistej. Osoby takie często wykorzystują sytuację, by zabawić się czyimś kosztem lub kimś się posłużyć. Pracodawca widząc osobę z niepełnosprawnością intelektualną wnoszącą piwo do zakładu pracy lub popijająca piwo w godzinach pracy – szybko jej podziękuje za współpracę. Zdarza się również, że dla zabawy pełnosprawni koledzy zabiorą osobę z niepełnosprawnością „na piwko”, gdzie ją upiją nawet niewielką ilością alkoholu.  Gorszym zjawiskiem jest wyłudzanie pieniędzy przez pełnosprawnych współpracowników od osoby niepełnosprawnej, zwłaszcza po wypłacie. Namawiają ją do postawienia kilku „kolejek” piwa, co w znaczący sposób uszczupla jej zasoby finansowe. Najbardziej niebezpieczne jest jednak systematyczne rozpijanie osoby z niepełnosprawnością intelektualną. Na szczęście jest to dość rzadkie zjawisko, ale pojawiające się w środowiskach. Nieumiejętnie odmawiając picia piwa, naraża się z kolei na ostracyzm i izolację społeczną ze strony współpracowników.

Ulegając wpływom środowiska lokalnego w zakładzie pracy, nieprzygotowana na takie doświadczenia, osoba z niepełnosprawnością intelektualną nie tylko traci pracę ale też zaburzeniu ulega jej samoocena. Dobrze przygotowana, znająca swoją wartość jako osoby dorosłej, posiadając jasne i wyraźne odniesienia do kultury picia piwa, nie będzie ulegać takim wpływom. Opierając się propozycjom, zyska szacunek otoczenia, co jeszcze bardziej podniesie jej wartość i samoocenę.

 

 

Kolejne doniesienia:

http://www.pzn.org.pl/files/wojtczak_prezentacja.pdf

 

W LABIRYNCIE KOLEJNEGO WYKLUCZENIA Konferencja (Nie)zależni? Niepełnosprawność i uzależnienia. Warszawa, 24 października 2012 r.

„W labiryncie kolejnego wykluczenia”

SPECYFIKA ZJAWISKA UZALEŻNIENIA OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ INTELEKTUALNĄ

Iwona Wojtczak-Grzesińska, psycholog, Stowarzyszenie Otwarte Drzwi w Warszawie.

  • częstotliwość występowania uzależnień w grupie osób z niepełnosprawnością intelektualną – NI, w porównaniu z populacją ogólną jest statystycznie mniejsza,
  • ze wszystkich uzależnień – uzależnienie od alkoholu jest w tej grupie najczęściej występujące, ze względu na dostępność, stosunkowo niską cenę oraz specyficzne czynniki psychospołeczne,
  • jeżeli osoba z NI zacznie nadużywać alkoholu, ryzyko uzależnienia jest znacząco wyższe niż w populacji ogólnej, zwłaszcza gdy jest to: mężczyzna w młodym wieku, żyjący samodzielnie, prezentujący lekki stopień niepełnosprawności intelektualnej lub tzw. pogranicze upośledzenia, poza niepełnosprawnością intelektualną doświadcza różnego typu trudności o charakterze psychicznym,
  • poszczególne fazy obrazu klinicznego uzależnienia, przebiegają inaczej niż u osób zdrowych, ze względu na wielorakie interakcje pomiędzy tymi dwoma stanami psychopatologicznymi – zarówno w sferze przyczyn, patomechanizmów jak i objawów,
  • proces postępowania uzależnienia u osób z NI jest znacząco szybszy niż w populacji ogólnej,

CZYNNIKI RYZYKA

  • ogólnie słabsza funkcjonalna wydolność systemu nerwowego u osób z NI
  • różnego stopnia i rodzaju organiczne uszkodzenia oun występujące u części osób z NI
  • częściej występujące niekorzystne warunki psychospołeczne
  • specyficzne czynniki natury poznawczej i emocjonalno-osobowej

CZYNNIKI POZNAWCZE

  • słaba zdolność uogólniania i generalizowania, stwarza problemy w zuniwersalizowaniu konkretnych doświadczeń i korzystaniu z nich
  • niski poziom myślenia przyczynowo-skutkowego oraz obniżone rozumienie i ocena sytuacji społecznych / zwłaszcza nowych czy nietypowych/ sprawiają, iż osoby z NI mają trudność w przewidywaniu zależności pomiędzy zachowaniem, dokonywanymi wyborami czy podejmowanymi decyzjami a ich skutkami
  • słaba aktywność poznawcza, wąski zakres wiedzy dotyczący różnych sfer życia powodują, że osoba z NI , w mniejszym stopniu będzie aktywnie i samodzielnie poszukiwała pomocy czy informacji w ważnych dla niej sprawach , a trudności w opanowaniu technik szkolnych sprawiają , że programy psychoedukacyjne czy ogólnodostępne materiały profilaktyczne , będą za trudne do korzystania z nich. Z tych samych powodów dostępność terapii, opartej na zrozumieniu skomplikowanych mechanizmów medycznych, psychologicznych i społecznych – będzie minimalna , a ich efektywność znikoma

CZYNNIKI TEMPERAMENTALNO-OSOBOWOŚCIOWE

  • obniżona odporność systemu nerwowego oraz dominacja procesów pobudzania nad hamowaniem, mogą sprzyjać występowaniu u osób z NI większej ilości zachowań impulsywnych w sferze podejmowania decyzji. Analiza myślowa towarzysząca temu procesowi, może jednocześnie być opóźniona w stosunku do reakcji, a więc również znacznie zaburzone przewidywanie skutków własnych działań,
  • wzmożona sugestywność, podatność na manipulacje oraz osłabiony krytycyzm i samokontrola, mogą predystynować osoby z tej grupy, do większej podatności na oddziaływania środowiska, w tym również negatywne, postrzegane jako – atrakcyjne społecznie,
  • nadmierna ufność, szczególne dążenie do akceptacji (w związku z deprywacją potrzeb w tej sferze) oraz słaba siła w relacjach interpersonalnych, mogą – za cenę akceptacji grupowej, sprzyjać zachowaniom naśladowczym,
  • chęć bycia normalnym i akceptowanym sprawia, że alkohol staje się łatwo dostępnym sposobem na uzyskanie choćby chwilowego poczucia przynależności społecznej.

CZYNNIKI TEMPERAMENTALNO-OSOBOWOŚCIOWE c.d.

  • trudności w budowaniu jasnej hierarchii wartości, niska samoocena oraz małe zaufanie do swoich kompetencji, utrudniają kształtowanie się zdolności asertywnych oraz niezależnego podejmowania decyzji,
  • niepewność własnej atrakcyjności społecznej skutkuje trudnościami w określeniu tożsamości, które m.in. stanowią istotny czynnik ryzyka uzależnień,
  • wykreowane przez wychowanie rodzinne i środowiskowe, przekonanie u osób z NI, że bycie podporządkowanym i uległym to miara dobrego przystosowania – może również prowadzić do naśladowania sugestywnych wzorców oraz osłabiać umiejętność odmawiania,
  • trudności w rozeznaniu się we własnych emocjach oraz w dyskryminowaniu zachowań właściwych i niewłaściwych, powodują problemy w przewidywaniu skutków swojego zachowania oraz w odpowiedzi na pytanie, „co jest dla mnie dobre a co złe”,

CZYNNIKI SPOŁECZNE

  • aktualny poziom rozwoju cywilizacyjnego naszego społeczeństwa i stopień skomplikowania rzeczywistości, stawia przed osobami z NI szereg zagrożeń i pokus, niejednokrotnie narażających je na poważne problemy – w tym uzależnienia, kończące się społeczną degradacją i popadaniem w spiralę kolejnego wykluczenia,
  • odejście od instytucjonalizacji i centralizacji systemów opieki i wsparcia dla tej grupy osób niepełnosprawnych sprawia, że dysponują one większą wolnością i swobodą funkcjonowania, a nie wypracowano wystarczających mechanizmów, które potrafiłyby skutecznie minimalizować różnego rodzaju ryzyko z tym związane,
  • współczesne społeczeństwo, ceniące – szczególnie w środowisku ludzi młodych -sukcesy o charakterze aspiracyjnym sprawia, że osoby z NI sytuowane są w hierarchii społecznej coraz niżej – co buduje w nich poczucie mniejszej wartości i poszukiwanie kompensacyjnych środków na frustrację,
  • dość duża grupa osób z lekką niepełnosprawnością intelektualną, pochodzi ze środowisk o niskim statusie socjo-ekonomicznym, często zaburzonej komunikacji i strukturze rodziny, w których nieobce są problemy uzależnień, bywa, że u obojga rodziców,

WNIOSKI

 q wszystko wskazuje na to, że osoby z tzw. niepełnosprawnościami rozwojowymi, do których należy NI, w najbliższym czasie staną się grupą ryzyka występowania uzależnień,

q należy bezwzględnie wnioskować o dostosowaną do poziomu osób z NI, profilaktykę oraz pomoc w przypadku nadużywania alkoholu przez osoby z tej grupy,

q specyficzny, w dużej mierze oparty o oddziaływania behawioralne proces modyfikacji niewłaściwych zachowań czy patologicznych nawyków sprawia, że powszechnie stosowane formy terapii i wsparcia są nieefektywne w przypadku osób z NI i pilnie potrzebne jest wypracowanie właściwych,

Warszawa Konferencja (Nie)zależni? Niepełnosprawność i uzależnienia. Warszawa, 24 października 2012 r. „W labiryncie kolejnego wykluczenia” W prezentacji do porównania doświadczeń praktycznych autorki, wykorzystano wyniki badań, zawarte w : 1. Taggart L., McLaughlin D.,Quinn B., McFerlane C. (2007), Listening to people with intellectual disabilities who misuse alcohol and drugs. Health and Social Care in the Community, 2. Hartney, E (2010), Addiction risks for people with developmental disabilities. Major lifestyle changes increase vulnerability to alcohol and drugs. Health’s Disease and Condition, About.com, July 30. 3. Slayter, EM (2010), Demographic and clinical characteristics of people with intellectual disabilities with and without substance abuse disorders in a Medicaid population. Intellectual and developmental disabilities, 4. VanDerNagel J., Kiewik M., Buitelaar J., DeJong C. (2011), Staff perspectives of substance use and misues among adults with intellectual disabilities enrolled in Dutch Disability Services. Journal of Policy and Practice in Intellectual Disabilities 5. Taggart L., McLaughlin D.,Quinn B., McFerlane C. (2007), Listening to people with intellectual disabilities who misuse alcohol and drugs. Health and Social Care in the Communitym 15(4), 360-368. 6. Quintero M. (2011)m Substance abuse in people with intellectual disabilities. Social Work Today. Vol. 11

 

Dobre wzorce przeciw uzależnieniom

25.10.2012

Autor: Beata Rędziak
Źródło: inf. własna

 

www.niepelnosprawni.pl

(Fragment artykułu)

Wśród osób z niepełnosprawnością intelektualną do powyższej listy przyczyn uzależnień dochodzi jeszcze słabsza wydolność systemu nerwowego oraz jego uszkodzenia, a co za tym idzie – większa podatność na uzależnienie od używek. – Osoby te mają niski poziom myślenia przyczynowo-skutkowego, nie widzą zależności pomiędzy swoim zachowaniem a jego skutkami. Poza tym często cierpią na wzmożoną impulsywność, nadmierną ufność, są słabsi w relacjach interpersonalnych i też chcą być akceptowani społecznie – mówiła Iwona Wojtczak-Grzesińska, psycholog ze Stowarzyszenia Otwarte Drzwi w Warszawie. – Alkohol daje im wtedy złudne poczucie przynależności do grupy, do społeczeństwa. W ostatnich latach wzrosła liczba osób uzależnionych od alkoholu z niepełnosprawnością intelektualną, którzy trafili do domów pomocy społecznej.

Często uzależnienia wśród osób z niepełnosprawnością wiążą się z podwójnym wykluczeniem. – Moje doświadczenia jako byłego dyrektora domu pomocy społecznej sprowadzają się do dwóch sytuacji: osoby piły i stawały się niepełnosprawne z tego powodu lub piły, bo nie radziły sobie ze swoją niepełnosprawnością. Co mogą zrobić władze publiczne, by tę trudną sytuację osób podwójnie naznaczonych rozwiązać, by im pomóc? Mam nadzieję, że takimi wnioskami z tej konferencji państwo podzielą się ze mną – mówił senator Mieczysław Augustyn, gość konferencji.

Spośród 90 placówek publicznych, całodobowych i ambulatoryjnych, które zostały przebadane przez Krajowe Biuro Przeciwdziałania Narkomanii (KBPN) w Warszawie, 37 nie udzielało w roku 2010 pomocy osobom z niepełnosprawnością, zaś 12 placówek (10 poradni i 2 placówki całodobowe) potwierdziło udzielanie pomocy niepełnosprawnym z problemem narkotykowym. – Aż 93 proc. potrzebujących pomocy to ludzie z niepełnosprawnością intelektualną. Wśród zgłaszających się do placówek po pomoc znalazło się także 25 osób z niepełnosprawnością ruchową, zaś najmniejszy odsetek potrzebujących wsparcia stanowiły osoby z dysfunkcją wzroku lub słuchu – mówił Dawid Chojecki, przeprowadzający badanie z ramienia KBPN.

 

 

Related Articles

Znajdź nas na Facebook

Archiwa

Kategorie