Szkoła Podstawowa Specjalna nr 24 w Płocku

Aktualności

 Kanał nowości
  • Nie znaleźliśmy żadnych nowych postów

Aktywność dziecka niepełnosprawnego.

Październik 18
06:13 2011

ISTOTA I ZNACZENIE AKTYWNOŚCI DZIECI NIEPEŁNOSPRAWNYCH W POZNAWANIU SIEBIE I OTOCZENIA

„Jeśli myślimy, że możemy – uda się nam. Jeśli myślimy, że nie możemy- nie uda się. Nasze możliwości zależą od postrzegania tego kim jesteśmy i co możemy zrobić.”

[1]

Aktywność to konkretna działalność lub zdolność  do działania. Tę predyspozycje do działania posiada każdy człowiek już od urodzenia. Być aktywnym to tyle samo, co być czynnym, robić coś. Wszelkie więc działanie jest związane z ruchem, któremu towarzyszą nasze organy zmysłowe: słuch, węch, wzrok, dotyk, smak. To właśnie w działaniu wzrasta ich wrażliwość, a wraz z rozwojem stają się one bardziej precyzyjne. Im więcej podobnych czynności dziecko wykona, tym lepiej będzie funkcjonowało, zbierze bowiem większy „bagaż” własnych doświadczeń, które wykorzysta w przyszłości.

Działając dziecko chce dokładniej poznać albo przekształcać swoje otoczenie. Tego typu działaniem u dzieci jest zwykła zabawa, w późniejszym wieku nauka, a dalej praca. Aktywność jest więc koniecznym warunkiem rozwoju. Używając określenia „aktywność”, mam na myśli funkcjonowanie dziecka na wszelkich poziomach: fizjologicznym, psychologicznym, ale i społecznym.

Istnieje wiele rodzajów aktywności: motoryczna, werbalna, recepcyjna, sensoryczna, intelektualna, emocjonalna i twórcza. Żaden z nich nie występuje w izolacji, ponieważ łącznie stanowią one integralną całość i są od siebie wzajemnie zależne.

Potrzebę działania odczuwa każde dziecko, bez względu na rodzaj  niepełnosprawności. Główną przeszkodę w rozwijaniu poziomu aktywności dziecka niepełnosprawnego stanowią w tym względzie, m.in.:

  • brak inwencji własnej,
  • niedostateczna motywacja,
  • bardzo krótkotrwała uwaga,
  • dość szybkie uzależnianie się od osób dorosłych,
  • utrudniona lub głęboko zaburzona komunikacja,
  • brak tzw. partnerstwa i w pełni świadomej aprobaty,

Bezczynne dziecko niepełnosprawne powinno budzić niepokój rodziców i innych osób zajmujących się jego rozwojem. Nie można akceptować ciągłego

braku zajęcia się czymś, przez dłuższy czas. Nawet najbardziej ograniczone ruchowo dziecko pragnie się bawić, ale często wymaga pomocy i dostępności do przedmiotów zabawy.

Aktywne dziecko to takie, które jest czymś zajęte, umie sobie zorganizować zabawę. Bardzo trudno to zrobić dziecku, którego pozbawiamy odpowiedniego materiału do działania, choćby zabawek, czy innych przedmiotów.

W trosce o jak najlepszy rozwój dziecka starajmy się jak najwięcej z nim bawić. Stawiajmy dziecku każdego dnia wyzwania, które nakłonią go do aktywności. Nadrzędnym celem zabawy powinno być zawsze szczęście dziecka.

“Zabawy fundamentalne”- Colin Rose, Gordon Dryden. Gdańsk 2006

Opracowała Krystyna Zarzycka


[1] H. Stephen Glen i Jane Nelson „Wychowanie samodzielnego dziecka w świecie, który zależy od nas”

Related Articles

Znajdź nas na Facebook

Archiwa

Kategorie